به نام خدا
خیلی زود بود رفقا !
***
السلام علیکم ایهاالتنبلون الگرام، و السلام علیکم ایها الاصدقا البیحال
نحن در خدمتکم من الاخبار العربیه من الصوت الصدیق الوبلاک الحاضر
به تازگی نسمع باهداء الجایزه النووبل من بعض الغربیون الی برک اوباما ، الرئیس الامارات المتحده الآمریکیه
و لهذا تعجب کردیم من هذا العربیون، که الی این تذهبون؟ هل هذا الافریقیه بالاصاله الاول العرب و العجم فی تلاش فی السبیل الصلح ؟ عجبا ؟!
لماذا لم تسئل منا السئوال، فی هذا المورد ؟! ان انتم اهدا کردید هذل الجایزه بالبعض الشعائر الخالی بندی هذا الرجل فی هذا التسعه الشهرون الرئیسه، نحن داریم الفوول شعار دهنده فی شعبنا، و هو المحمود الکریم الاحمدی نسل !
لستم بسبیل الصداقه ، بل انتم الکاذبین ! انتم اهدا کردید هذا الجایزه لا بالتلاش، بل بدلائل السیاسیه، لستم بسبیل الصداقه . . .

***
Ok! Everybody, pay attention!
Here is "Sound Of Friends", English Version;
U Must know that the ward of the Noble Peace Prize to Barak Obama is premature!
The awarding of peace prize should be based on a person's record and since Obama took office just 9 months and has not yet left any record in alleviating the pains of Palestinian people or ending the occupation of Iraq and Afghanistan
It was too early to grant him the prize

***
اوکی ! سلام به همه دوستان !
الان اینایی که همکاران شما در بخش های عربی و انجلیسی بلغور کردند، افتاد یا نیافتاد !؟
بنده مدتی است تصمیم گرفته ام بی دلیل به پای اصحاب قدرت، چه از نوع داخلی و چه از نوع خارجی نپیچم. اما به تازگی به رغم شعار ایرانی، به ایرانی گیر بده، یک اتفاقی افتاد که انصافا شایان توجه است !
جایزه نوبل صلح را دادند به باراک اوباما(نیست!) اوباما(نیست)ی که هنوز شاید جوهر سوگندنامه ریاست جمهوری اش هم خشک نشده باشه! بنده اساسا سئوال دارم این آقا باراک اصلا هنوز درست و درمون راه کاخ سفید رو بلد شده ؟ که بهش جایزه نوبل دادند ؟
بابا دست مریزاد به این برو بچ جایزه نوبل! به قول بخش انجلیسی it is too early رفقا !
و به قول ما ، it is too late ! که بخواد اعتماد ما به این جایزه ها جلب بشه!
در پایان باز هم اهدای جایزه صلح نوبل به بانوی حقوقدان ایرانی، خانم شیرین عبادی در سال 1382 را به تمام سبزپوشان و سبزاندیشان گرامی تبریک می گوییم.
در همین جا هرگونه ارتباط بین اهدای این جایزه با تلاش های ایشان در دادگاه های ایران در دفاع از اصلاح طلبان ایرانی ره به شدت تکذیب می کنیم !
همه با هم 3 بار بگید : "ما همه گیلاسیم ! "

* . . . . . . . *
چند کلمه خودموونی :
جدا جای تعجب دارد. بنده اصلا این سئوال برایم پیش آمد که حتی با فرض برخورد سیاسی با جایزه نوبل، چرا این جایزه باید به یک رئیس جمهور نه ماهه داده شود؟ آیا انبوه شعارهای با حساب و بی حساب اوباما دلیل کافی برای نوبلی ها بوده است ؟ هرچند کم کمک مردم دنیا باید به این نتیجه برسند که سرقفلی نوبل را کلا به اسم آمریکایی ها بزنند. امسال 3 جایزه برای آمریکایی ها، یک جایزه سیاسی به عنوان نوبل صلح و یک جایزه باز هم سیاسی به اسم نوبل اقتصاد که مشترکا به دو استاد داننشگاه آمریکایی داده می شود. سالهای قبل هم که به اون آقای رقیب بوش در دور اول انتخابات 8 سال پیش دادند. کارتر هم فکر می کنم همین جایزه نوبل صلح رو گرفته باشه. و بسیاری موارد دیگر.
خلاصه اگر به شعار بی شعور و وعده و وعید بی حساب باشه، خیلی ها در این زمینه از اوبیما جلوتر هستند! البت نام نمی برم ریا نشه ! وگرنه ما خودمون می تونیم ماهانه یک دوجین نامزد دریافت جایزه نوبل به جهانیان معرفی کنیم.
در پایان باز هم دریافت جایزه نوبل صلح توسط خانم شیرین عبادی را به . . .



بعد از بدقولی های علی آقا در آپلود عکسهای ضیافت شبانه (یا بهتر بگویم افطاری) بر آن شدم تا صحنه ای که یک شب بعد از آمدن به خانه با آن مواجه شدم را برایتان بگذارم
بلکه دوستان به خود آیند!
بسم الله الرحمن الرحیم
آمدیم که یک خبر خوب، که خوبی اش هم برای خودمان است و هم برای شما، بدهیم و مرخص شویم. اینجانب تصمیم گرفته ام که برای مدت نامعلومی –که به احتمال زیاد طولانیست- از عرصه نوشتن و وبلاگ و این کارها رخت خود بربندم و سایه بلندپایه ام را از سرتان کوتاه کنم. همان دو ماه پیش وقتی با آن شور و هیجان به این آوردگاه پای گذاردم و کلی فعالیت از خودم درکردم و زود عرصه اینجا را بر خودم تنگ! دیدم و از برای خودم جولانگاهی بنا نمودم، پیش بینی می کردم که این روز به زودی فراخواهد رسید. دلیلش هم همان حکمت بالغه ایست که روزی به جناب سید قاس تقریر فرمودم که «لا تری الجاهلَ إلّا مُفــرِطاً أو مُفَــرّطاً»
(جاهل را نبینی مگر در دو حال، یا در افراط است و یا در تفریط!)
البته آن روزها سخنان بسیار در سینه داشتم که اغلب آنها مصداق "شقـشـقةٌ هدرت ثمّ قـرّت" شدند و آنهایی را که باقی مانده اند طی چند پست متوالی در جولانگاه خودم قرار داده ام که به تدریج از زیر خاک سربرخواهند آورد. از آنجایی که حیفمان آمد بدون انگولکی به اینجا عرصه را ترک کنیم، یکی از آنها را با اجازه کمیل خان –که نمی دانم چه سرّیست که این اواخر گیر ما افتاده و هی پست هایش را می سوزانیم. بدین وسیله بر خود لازم می دانم که به همه دوستان اطمینان دهم که هیچ تعمدی درکار نیست وبه قول آن خواننده منحرف غربزده که صدای خوبی هم دارد: "این کار سرنوشته!"-
بله، داشتم عرض می کردم که با اجازه یکیش را اینجا هم درج می کنیم به عنوان یادگاری.
نوستالژیـات و فلسفیّات
یادم می آید از آن روزها که کلاس پنجم دبستان بودم و در کلاس های آمادگی برای آزمون تیزهوشان شرکت می کردم. راستی یادش بخیر، چه تصوراتی از آن مدرسه رؤیایی در ذهن خودمان داشتیم...
برای اینکه از بحث منحرف نشویم فعلاً این حرفها بماند...
گفتگوی تلویزیونی دو قسمتی آقایان سعید حجاریان، عطریانفر و سعید شریعتی فارغ از مباحث تامل برانگیزش در خصوص این سه تئوریسین اصلاحات و اتفاقات اخیر- به خصوص آقایان حجاریان و عطریانفر- حاوی یک نقد علمی، منصفانه و کاملا منطقی سی سال گذشته ی این مرز و بوم، یعنی پس از انقلاب بود و نتیجه اش آن شد که دل همه را آتش زد. نقدی که همسویی ویژه ای با فرمایشات حضرت آقا در حوزه های تولید علم، عدالتخواهی و حرکت به سمت جامعه ی متعالی و پیشرفته ی ایرانی اسلامی داشت و از همه مهمتر نیز تحلیلی بود که آقای حجاریان درباره ی تئوری ولایت فقیه ارائه داد.
فارغ از هرگونه جهت گیری سیاسی، هم جلسه قابل تحسین و ستایش بود و هم صحبت های مطرح شده در آن. بنده بسیار استفاده کردم و خوشحال شدم که دوباره این متفکران سیاسی و انقلابی، به دامان نظام و انقلاب برگشتند (مرا ساده اندیش بخوانید ولی بنا ندارم با دیده ی شک و بدبینی بنگرم و کسی را محکوم کنم در حالی که خود به بیراهه رفتن اعتراف دارد).
امیدوارم فرصت مهیا شود تا آقای حجاریان بتواند ایده هایشان را تدوین کرده و ارائه دهند و این حاکمیت عقل در تمام حوزه های سیاسی جامعه اتفاق بیفتد.
بنده آن چنان که بارها حضرت آقا فرمودند معتقد نیستم نظام اسلامی ما همان نظام اسلامی آرمانی است و هیچ خطایی در آن راه ندارد، بلکه معتقدم باید با تامل در حرکت های ناصواب، خطاها را ارزیابی کرده و اصلاح نمود تا به همان نظام اسلامی آرمانی برسیم و در این راه همه مسئولند. این همه نه فقط نخبگان که تمام اقشار جامعه در حوزه ی خودشان و متناسب با توان خودشان را شامل می شود.
پروردگارا! ما بی صبرانه در انتظار آغاز رسمی حکومت حضرت صاحب الامر روحی فداه هستیم. ما را در این انتظار ثابت قدم، راست قامت و عامل قرار بده تا در حلقه ی نزدیکانش قرار بگیریم.
پروردگارا! چنان کن که آن چه انجام می دهیم فقط و فقط برای تو باشد بی آن که توجیهی غیر از تو را پیوستش کنیم.
پروردگارا! ما مشتاق لقای تو هستیم و نیک می دانیم این امر وابسته به عملکرد خودمان هم در حوزه ی فردی و هم در حوزه ی اجتماعی زندگیمان است. پس ما را در این دو حوزه ی زندگی در این چند صباح عمر توفیق خاص عنایت فرما.
اللهم صل علی محمد و آل محمد
یا علی مددی