بسم الله الرحمن الرحیم
خیلی سفر خوبی بود. من علاوه بر دعاهای جمعی که برای همه می کنم برای دوستان صدای دوست مخصوص دعا کردم که به چنین سفری مشرف شوند
سفر ما هم حاشیه داشت و هم متن. من هم جسته گریخته به بعضی از آنها اشاره می کنم و حاشیه را با متن مخلوط می کنم که هرکس هر آنچه را به دنبالش هست بردارد

خلاصه اش کمی از حال و هوای عراق و مردم آن است به علاوه ی کمی از سرگذشت ما در کربلا و نجف اشرف

باسمه تعالی

- داکتور: قاسم را هر کارش کنی مارمولک است. در ادعا و حرف، کلی افه آویزان شدن و تلپ شدن می گذارد ولی کار به عمل که برسد، آخرِ کم روهای عالم است و حسابی اهل تعارف و خجالت و سرخ و سفید شدن. اما امشب، قضیه برعکس شد و قاسم که از اول، حرف نیامدن و بازداشت در یگان و اضافه خدمت و غیره می زد، تنها با یک بهانه اغفال شد: گذاشتن پست مشترک

- قاسم: اوهووووووووووووووووووووووووی! برو کنار یره فرمونو بده دست من . . .

1. بعد از چندین روز تعطیلی وبلاگ با پستی درون گروهی حاصل یک شب نشینی مشترک برگشتیم که به طور حتم به مذاق خواننده های غریبه تر چندان خوش نخواهد آمد چرا که به قول قاسم این پست تنها به کوری چشم آن خدماتچی بی خدمت گذاشته شده و هیچ ارزش قانونی دیگری ندارد. قبول کنید هرچند خودمانی و بی در و پیکر، از آپ نشدن بهتر است.

- (علی جان، عزیزم! بی در و پیکر قیافته!!!)

2. وارد سومین شب از ماه رجب شدیم و به جای ذکر و استغفار به این خزعبلات روی آوردیم؛ خدا ما را ببخشد. یاد شب های اردو مانند اعتکاف ایام البیض بخیر که گویا امسال هم توفیق حضور نداریم.

- (علی جان، عزیزم! شاد کردن دل مؤمن عبادته)

اصل مطلب را در لینک زیر بخوانید . .

تصویر روحانیت بر پرده سینما به بهانه اکران فیلم "طلا و مس"

این یادداشت مقدمه نقدی بر "طلا و مس" بود که به درخواست محمد عزیز برای نگاره ای ها نوشتم و اصل مطلب را شاید همین روزها در نگاره بخوانید. یک پرونده مفصل هم برای فیلم در آینده سازان کار کردیم که به احتمال زیاد طبق معمول بعد از پایان اکران فیلم به دست مخاطبان خواهد رسید!

- مگر در تمام این سال های بعد از انقلاب چند فیلم یا سریال با موضوع روحانیت داشته ایم که نباید «طلا و مس» را روی چشم هایمان بگذاریم و قدرش را بدانیم؟ به استثنای سریال زندگی شهید مدرس، روحانیون رسانه ملی که قربانشان بروم هیچ وقت از حد امام جماعت مسجد و خطبه خوان مجلس عروسی در آخرین قسمت سزیال فراتر نرفته اند. . .

درباره بهترین فیلم جشنواره امسال به انتخاب خودم!

باسمه تعالی

-     "طلا و مس" شاهدی زنده است برای رد ادعای آنهایی که جشنواره فجر گذشته را بی کیفیت و کم رونق خواندند. به رغم فضاسازی منفی کسانی که سال هاست فضای رسانه ای سینما را در قبضه دارند و امسال به برکت اتفاقات بعد از انتخابات جای خالی شان در سینماهای نمایش دهنده فیلم ها اصلا هم احساس نشد، جشنواره امسال چندین غافلگیری بزرگ داشت و دست کم نسبت به چند سال اخیر، یک سر و گردن بالاتر بود. از فیلم های خوب، تابحال به رنگ ارغوان، طهران تهران و هیچ را در همین چند ماه روی پرده دیده ایم و هنوز اکران کارهای ارزشمند یا قابل قبولی مثل لطفا مزاحم نشوید، پرسه در مه، چهل سالگی، بیداری رؤیاها، نفوذی، ملک سلیمان و هفت دقیقه تا پاییز را پیش رو داریم. مگر در جشنواره های این سال ها تا به حال چند بار تعداد فیلم های قابل تأمل یا حتی قابل تحمل به عدد انگشتان دست رسیده است. چه بسا فیلم های دیگری را هم بتوان به این فهرست اضافه کرد که فرصت تماشای آن ها در جشنواره برای ما پیش نیامد. فیلم اخیر همایون اسعدیان اما در بین فیلم های خوب جشنواره یک استثناست . . .

(ادامه مطلب را در لینک زیر بخوانید)