تبليغاتX
صدای دوست
به دوستم میگم دارم واسه چند روز میرم آبادان. میگه واسه کار داری میری؟پـَـَـ نــه پـَـَــــ یه دماسنج خریدم دارم میرم تو دمای بالای 50 درجه تستش کنم

رفتم الکتریکی می گم آقا سه راهی دارین؟ میگه سه راه برق؟!!!
پـَـَـ نــه پـَـَــــ سه راه آذری، دربست


نصفه شب یکی از بالا درمون پرید تو حیاط داداشم گفت علی دزده؟
پـَـَـ نــه پـَـَــــ "زوروِ " داره از دست گروهبان گارسیا در میره


پسره اومده خواستگاریم میگم من الان می خوام درس بخونم می گه یعنی چند سال دیگه می خوای ازدواج کنی؟
پـَـَـ نــه پـَـَــــ 10 دقیقه صبر کنی این صفحه رو بخونم درسم تموم میشه


یارو نشسته کنار خیابون نوک دماغش چسبیده به زمین. دوستم میگه : معتاده؟!
میگم پـَـَـ نــه پـَـَــــ میخواد انعطاف بدنشو به رخ بکشه


کارتمو دادم به بلیط فروش مترو میگه شارژش کنم؟
میگم پـَـَـ نــه پـَـَــــ میرم از شارژ خورشیدی استفاده می کنم


بچه داییم به دنیا اومده. همه خوشحال و اینا. مامان بزرگم برگشته میگه حالا میخاین براش اسم بذارین؟
پـَـَـ نــه پـَـَــــ میخایم همین جوری ولش کنیم اسمش بشه نیـــــو فولدر


ادامه مطلب را بخوانید . . .

ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه سوم مرداد 1390ساعت 23:13 توسط علیرضا چکشیان |

  • قبل از اینکه بخوانید، شعر پست قبلی رو هم بخوانید؛ قوانین رو بلدم ولی چون دیدم فقط یه بیته گفتم این متن رو هم بخوانید شاید ارتباطی داشته باشد.



شب سردی بود …. پیرزن بیرون میوه فروشی زل زده بود به مردمی که میوه میخریدن …شاگرد میوه فروش تند تند پاکت های میوه رو توی ماشین مشتری ها میذاشت و انعام میگرفت …

پیرزن باخودش فکر میکرد چی میشد اونم میتونست میوه بخره ببره خونه … رفت نزدیک تر … چشمش افتاد به جعبه چوبی بیرون مغازه که میوه های خراب و گندیده داخلش بود … با خودش گفت چه خوبه سالم ترهاشو ببره خونه … میتونست قسمت های خراب میوه ها رو جدا کنه وبقیه رو بده به بچه هاش … هم اسراف نمیشد هم ....

 

بچه هاش شاد میشدن …

برق خوشحالی توی چشماش دوید ..دیگه سردش نبود !پیرزن رفت جلو نشست پای جعبه میوه …. تا دستش رو برد داخل جعبه شاگرد میوه فروش گفت : دست نزن نِنه ! وَخه برو دُنبال کارت ! پیرزن زود بلند شد …خجالت کشید ! چند تا از مشتریها نگاهش کردند ! صورتش رو قرص گرفت … دوباره سردش شد ! راهش رو کشید رفت …

چند قدم دور شده بود که یه خانمی صداش زد : مادر جان …مادر جان ! پیرزن ایستاد … برگشت و به زن نگاه کرد ! زن مانتویی لبخندی زد و بهش گفت اینارو برای شما گرفتم ! سه تا پلاستیک دستش بود پر از میوه … موز و پرتغال و انار ….

 

پیرزن گفت : دستِت دَرد نِکُنه نِنه….. مُو مُستَحق نیستُم !

 

زن گفت : اما من مستحقم مادر من … مستحق داشتن شعور انسان بودن و به هم نوع توجه کردن …اگه اینارو نگیری دلمو شکستی ! جون بچه هات بگیر !

 زن منتظر جواب پیرزن نموند … میوه هارو داد دست پیرزن و سریع دور شد …

 

پیرزن هنوز ایستاده بود و رفتن زن رو نگاه میکرد … قطره اشکی که تو چشمش جمع شده بود غلتید روی صورتش … دوباره گرمش شده بود … با صدای لرزانی گفت : پیر شی ننه …. پیر شی ! خیر بیبینی این شب چله مادر!

+ نوشته شده در شنبه بیستم فروردین 1390ساعت 9:54 توسط علیرضا چکشیان |

طنز سیاه

Join Gevo Group

توی قصابی بودم که یه پیرزن اومد تو و یه گوشه وایستاد .....

یه آقای خوش تیپی هم اومد تو گفت: ابرام آقا قربون دستت پنج کیلو فیله

 گوساله بکش عجله دارم .....

آقای قصاب شروع کرد به بریدن فیله و جدا کردن اضافه‌هاش ..... همینجور

 که داشت کارشو می‌کرد رو به پیرزن کرد گفت: چی مِخی نِنه ؟

پیرزن اومد جلو یک پونصد تومنی مچاله گذاشت تو ترازو گفت: هَمينو

 گُوشت بده نِنه .....

قصاب یه نگاهی به پونصد تومنی کرد گفت: پُونصَد تُومَن فَقَط اّشغال گوشت

 مِشِه نِنه. بدم؟

پیرزن یه فکری کرد گفت بده نِنه!

قصاب اشغال گوشت‌های اون جوون رو می‌کند می‌ذاشت برای پیره زن .....

اون جوونی که فیله سفارش داده بود همین جور که با موبایلش بازی می‌کرد

 گفت: اینارو واسه سگت می‌خوای مادر؟

پیرزن نگاهی به جوون کرد گفت: سَگ؟

جوون گفت اّره ..... سگ من این فیله‌ها رو هم با ناز می‌خوره ..... سگ

 شما چجوری اینا رو می‌خوره؟

پیرزن گفت: مُيخُوره دیگه نِنه ..... شیکم گشنه سَنگم مُي‌خُوره .....

جوون گفت نژادش چیه مادر؟ پیرزنه گفت بهش مِيگن تُوله سَگِ دوپا

 نِنه ..... اینا رو برا بچه‌هام مي‌خام اّبگوشت بار بیذارم!

جوونه رنگش عوض شد ..... یه تیکه از گوشتای فیله رو برداشت گذاشت

 رو اشغال گوشتای پیرزن .....

پیرزن بهش گفت: تُو مَگه ایناره بره سَگِت نگیریفته بُودی؟

جوون گفت: چرا

پیرزن گفت ما غِذای سَگ نِمُي‌خُوريم نِنه .....

بعد گوشت فیله رو گذاشت اون طرف و اشغال گوشتاش رو برداشت و رفت.

                                            *****************************

اینو برای دوستان هم مدرسه ای گذاشتم تا دم عیدی یادی از فقرا هم در کنج ذهن شاد خویش متصور شوند. مهم نیست تکراری بود یا نه. مهم این است که یادآوری خوبی بود.

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم اسفند 1389ساعت 16:0 توسط علیرضا چکشیان |

خیلی بی جنبه هستین...

 

 

 

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم بهمن 1388ساعت 0:53 توسط علیرضا چکشیان |

کله آزاری را حکایت کنند که سنگی بر کله صالحی زد. مجال انتقام نبود. سنگ را نگاه همی داشت تا زمانی که ملک را لشکری کله پوک خشم آمد و در چاه کرد. درویش اندر آمد و سنگ را در کله ی بی مغزش همی کوفت. گفتا تو کیستی و از کدامین کلگان هستی و مرا این سنگ چرا زدی؟ گفت  من فلان کله از درویش کلگانم و این همان سنگست که در فلان تاریخ بر کله من بکوفتی. گفت چندین روزگار به کدام گوری تمرگیده بودی که حال به کله ی پوکت خطور کرد. گفت از جاهت اندیشه همی کردم ، اکنون که در چاهت دیدم ، فرصت غنیمت دانستم.

هر که با پولاد و بازو پنجه کرد          ساعد بی کلگان را رنجه کرد

باش تا دستش ببندد روزگار             پس بکام کلگان مغزش برآر

فرازی از شیخ مچل ، کچل کله شیرازی

+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم بهمن 1388ساعت 9:22 توسط علیرضا چکشیان |

 

  به رنگ ارغوان ( ۱۳۸۳)
 كارگردان :
 ابراهيم حاتمي كيا
 نويسنده :
 ابراهيم حاتمي كيا

«شفق» يكي از عوامل گروهك هاي سياسي كه اوائل انقلاب با به پا كردن آشوب از كشور گريخته اند، پس از سال ها تصميم مي گيرد براي ديدن دخترش «ارغوان» كه دانشجوي دانشكده جنگلداري است مخفيانه به ايران بازگردد. يكي از مأمورين امنيتي به نام «بهزاد» به عنوان دانشجو وارد دانشكده شده و از تمامي امكانات مدرن امنيتي استفاده مي كند تا با كنترل ارغوان، شفق را به دام اندازد. در اين ميان بين او و ارغوان رابطه اي عاطفي بوجود مي آيد. از طرف ديگر همكاران سياسي شفق نيز تصميم دارند او را ترور كنند تا به دست مأمورين امنيتي نيفتد، ‌اما....

 

من خودم خیلی مایلم این فیلم رو ببینم ولی نمیدونم تو مشهد اکران میشه یا نه؟ اگه مایلید شما هم درباره فیلم های  جشنواره ۲۸ مطلب بذارید تا من هم استفاده کنم. نقدی، خلاصه داستانی و...

حیفه که امسال رو هم از دست بدیم.

+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم بهمن 1388ساعت 1:5 توسط علیرضا چکشیان |