یادگاریست از دوران دبیرستان
هر كه در اين ميكده يك شب نشست
تا به ابد زين مِيْ و جـــام است مست
دل نكــــند زين طرب و عيـش و نـــوش
هــــر كــه بر اين راه دمــــي دل ببست
مست چو گردند از اين جـــــام عشق
جــان به كــف آرند و دهنــدش ز دست
" جــام بـــلا بيشتـــــرش ميدهنـــد
هر كــه در ايــن بــــزم مقـربتـــر است "
هـر كه شود شـــــــاهد اسـرار اوی
جـان دهـد و سر دهـد و آنچـــه هست
(یعنی بهله منم هستم)
در آینده نچندان خیلی دور این پست با یک مطلب درست حسابی[تر] جایگزین خواهد شد. انشاءالله